http://my-memorandums.blogfa.com/ fa blogfa.com Sat, 29 Mar 2008 22:40:18 GMT http://my-memorandums.blogfa.com/post-6.aspx </P> <P><FONT color=#000000 size=2>من, لحظه,زندگي,</FONT></P> <P><FONT color=#000000><FONT size=2>واين يك اغاز دوباره از دفتر زندگي من است كه با بهار شروع مي شود...<BR>با لحظه هايي كه هنوز بوي يا مقلب القلوب مي دهد...<BR>درختاني پر از شكوفه هاي سفيد و صورتي ...<BR>و باران بهاري كه به بهانه سيراب شدن زمين وسرمستي طبيعت مي بارد...<BR>وباز با خودم مي گويم: 1 سال ديگر هم گذشت!<BR>نمي خواهم از نداشته ها بگويم, چون هنوز هم خيلي از انها را ندارم.<BR>نمي خواهم از ارزوهاي محال بگويم, چون ديگر برايم پوسيده اند.<BR>وقتي خوب فكر كني... <BR>مي بيني كه بزرگ شدن به اين نيست كه هر سال قد و وزنت اضافه شود...<BR>بزرگ شدن در درون توست<BR>در پشت احساس توست<BR>در روح و در قلب توست<BR>بزرگ شدن يعني اينكه </FONT><FONT size=2>ياد بگيري </FONT></FONT></P> <P><FONT color=#000000 size=2>چطور اهنگ درونت را با صداي قدمهايت يكي كني!<BR>بزرگ شدن يعني اينكه حس كني كه فاصله دستهايت </FONT></P> <P><FONT color=#000000 size=2>با اسمان فقط به اندازه يك چشم روي هم گذاشتن است!<BR></FONT><FONT color=#000000 size=2>بزرگ شدن يعني اينكه بفهمي در زندگي بيشتر از انچه نمي داني,نمي داني!<BR>بزرگ شدن يعني اينكه براي نداشته ها تلاش كني و شكرگذار داشته ها باشي!<BR>و...............شايد...............</FONT></P> <P><FONT color=#000000 size=2>بزرگ شدن يعني اينكه باور كني, درونت هم باورش شده , كه باورش كرده اي!!!!</FONT></P> Sat, 29 Mar 2008 22:40:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=my-memorandums&postid=6 my-memorandums http://my-memorandums.blogfa.com/post-6.aspx http://my-memorandums.blogfa.com/post-5.aspx <FONT color=#000000 size=2>باز بوي بهار مي ايد, بوي نسترن و سوسن, <BR>بوي سبزه هاي خيس, بوي لحظه هاي تازه شدن...<BR>باز هم ميهماني جوانه ها در خاك و رقص پروانه در دامن دشت...<BR> باز هم تكرار اهنگ نو شدن...<BR>دلم بي قرار يك باران بهاريست, دلم پر از عشق و تازگيست....<BR>دلم باز براي با هم بودنها تنگ است و حرفهايم پر از واژه ... <BR>از شب سرد يلدا تا اولين صبح بهار , از اغاز جدايي ها وانتهاي ديدار...<BR>واين  تازه شدن و نو شدن......و.....<BR> تجربه اي ديگر براي بزرگ شدن ....<BR>كه با بهار مي ايد....<BR> بهار مي رود اما اين احساس در من و قلب من مي ماند...<BR>من براي حضورش جشن مي گيرم ...<BR>من براي بودنش ترانه ئ مهر مي خوانم ...<BR>به زندگي و زنده بودن عشق مي ورزم ...<BR>به شاخه هاي سبز نارون وفادار مي مانم ...<BR>                 ..........<BR>كه تا ابد <FONT color=#009900>سبز </FONT>بمانم و <FONT color=#009900>سبز</FONT> زندگي كنم ...<BR>كه تا ابد راست بمانم و ايستادگي كنم ...</FONT></P> Sun, 16 Mar 2008 10:56:23 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=my-memorandums&postid=5 my-memorandums http://my-memorandums.blogfa.com/post-5.aspx http://my-memorandums.blogfa.com/post-4.aspx باز هم صداي آشناي حرفها و خنده هاي تو!<BR>شعر رفتن را زمزمه مي كني ولي در من آهنگ ماندن را بيدار مي كني!<BR>نمي دانم چرا هر وقت اين صدا ها را مي شنوم, بي اختيار به خاطره هاي <BR>كودكي مي رسم .به لحظه هايي كه خواب و خيال در روزها گم بود و شب <BR>خالي از اين دغدغه ها... انگار ,<BR>ترانه كودكي, بهترين ترانه ايست كه از ياد نخواهد رفت و كهنه نمي شود.<BR>دستاني كوچك و گرم, براي نوازش يك عروسك!<BR>دوستاني نزديك, آرزوهايي به بزرگي دريا و زندگي در لحظه و زمان حال!<BR>بي تاب شدن براي يك گردش, براي يك ميهماني!<BR>گم شدن در مدادرنگي ها و برگهاي سپيد دفتر نقاشي !<BR>از همه چيز دور شده ايم.. از تمام بهانه هاي قشنگ !<BR>و حالا..... كه بزرگتر شده ايم .........<BR>حرف از فرداها, از زندگي, از ارزوهاي بزرگ و گاه محال! از دنياي پر از خيال!<BR>من همه اينها را به خدا گفتم  من از اول بودن تا اخر ماندنم را .... <BR>از اينكه چرا هستم و بايد باشم را پرسيدم ....<BR>نمي خواهم بگويم اينجا كجاست و من كيستم!<BR>اينها را هزار بار برايم گفته اند و من مثل يك مشق شب هزار بار نوشته ام!<BR>واين بار هم , باز ...<BR>از تو خواستم كه كمكم كني در پشت اين بن بست پر سوال نمانم!<BR>و چقدر خوب به يادم انداختي در لحظه اي كه از هيچ همه چيز مي خواستم,<BR>چگونه داشته هايم را در اين بي نهايت دنيا, بهترين داشته ها بدانم!<BR>كاش هميشه يادم بماند حرفهايي كه گفتي... و حرفهايي كه گفتند....<BR>چيزهايي كه مي دانست ولي برايش ارزشي قائل نبودم!<BR>باوري كه داشتم, ولي هيچگاه برايم اينقدر باور كردني نبود!<BR>تو راست مي گفتي! ............اينكه ..............<BR>هميشه , آنچه كه تو مي خواهي مال تو نيست.<BR>هميشه لحظه اي كه تو برايش تلاش مي كني, مي ماند و خاطره مي شود.<BR>شايد در كودكي از تمام اين سوالها به دور بودم .....<BR>ولي حس مي كنم كه اين روزها بهتر به دنبال بهانه هاي قشنگ زندگي ام!</P> Mon, 03 Mar 2008 10:38:52 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=my-memorandums&postid=4 my-memorandums http://my-memorandums.blogfa.com/post-4.aspx http://my-memorandums.blogfa.com/post-3.aspx از حجم تنهايي مي نويسم. از خيالهاي در هم رفته ام.<BR>از سكوتي كه در فضاي خالي اتاق ميان ثانيه گره مي خورد.<BR>از دلم, از تمام خاطرات فراموش شده ام .<BR>از عبور تند لحظه ها كه در نگاهم فقط يك پلك به هم زدن است .<BR>از احساسم كه در رود زمان جاريست و مي خروشد .<BR>از تمام لحظه هاي زندگي ...<BR>و تك تك دقايقي كه هر كدام, نشانه اي براي حرف تازه ايست!!!<BR> ................!!!<BR>آنچه من فهميده ام و باور دارم اين است كه نبايد همنشين مرداب شد و پوسيد!<BR>اين را در تجربه تنهايي هايم درك كرده ام....كه....<BR>اينجا زمين است و من مسافر روزهاي زندگي ...<BR>سخت است !!!<BR>ساده فكر كردن و در ترديد نماندن و وسعت آبي دريا را به زلالي يك بركه ديدن!<BR>در شب بودن و از آفتاب گفتن! غصه دار بودن و خنديدن! خواب بودن و حقيقت راديدن!<BR>اين انعكاس روزهاي زندگيست ....<BR>من از درونم مي گويم . از همه سالهايي كه زندگي كرده ام و با هر كدام يك خاطره دارم.<BR>انگار چيزي شبيه يك حس آشنا مرا از تمام انچه برايم سخت و باورنكردني ست مي رهاند.<BR>... به آن اعتماد مي كنم ... <BR>برايش حرف مي زنم. از خواسته هايم مي گويم. چيزي نمي بينم , اما احساسش مي كنم.<BR>و چقدر اين احساس دوست داشتني ست .....<BR>وقتي كه تو از آينده مي گويي , از آرزو ها و فرداها و آن فقط ترا به آينده اميدوارتر مي كند .<BR>بي آنكه دلت را بشكند يا حتي از سختي راه بترسا ند!</P> Sat, 01 Mar 2008 14:44:06 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=my-memorandums&postid=3 my-memorandums http://my-memorandums.blogfa.com/post-3.aspx http://my-memorandums.blogfa.com/post-2.aspx بازهم براي تو , و ازتو مي نويسم .... <BR>اي اولين و اي آخرين! اي بهترين و اي برترين! <BR>من براي زندگي و زنده بودن <BR>و هر چه که دارم به تو, تا ابد , مديونم !  <BR>مرا در تاريكترين تاريكي ها از خودت دور مكن! <BR>من شعر بودن را از ياد تو دارم <BR>و دستهايم هميشه برايت از خواسته هاو نداشته ها حرفها دارند . <BR>دلم مي خواهد تا زنده ام تنها زمزمه ام آهنگ تو باشد و سرمشق زندگيم الفباي نام تو! <BR>به تو پناه مي آورم در تاريكي ها و شكر مي گويم در خوشي ها و صبر مي كنم در سختي ها ! <BR>خداي من!  آبي ترين آرزويم  " درك وسعت و عظمت توست! "<BR>تو همان پادشاه سرزمينهاي سبزي! تو همان نورپر از توحيدي! <BR> اي سايبان سبز زندگي من! ........   دوستت دارم! Mon, 25 Feb 2008 11:15:47 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=my-memorandums&postid=2 my-memorandums http://my-memorandums.blogfa.com/post-2.aspx http://my-memorandums.blogfa.com/post-1.aspx <FONT size=2> <P align=right> دلم برای نوشتن تنگ شده بود....<BR>حتی برای همان حرفهای تکراری...<BR>برای نوشتن از خاطرات گذشته و خیالهای آینده...<BR>برای نوشتن از هر آنچه که در پشت بن بست ذهن می ماند...<BR>برای نوشتن از تمام دلتنگی ها....<BR>وشاید....<BR>برای نوشدن و یک تکرار دوباره...<BR>پس... دوباره  سلام!</P> <P align=right> </P></FONT> Sun, 24 Feb 2008 07:56:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=my-memorandums&postid=1 my-memorandums http://my-memorandums.blogfa.com/post-1.aspx